اصل مال حصّهء مرازاد مرد آباد : پنج هزار و صد و سى و سه درهم . بورقان : دو هزار و نهصد و بيست درهم . الباقى بعد ذلك : با مبلغ پنجاه هزار و هشتصد و بيست و سه درهم ، و چهار دانك درهمى ، كه از مواضع منقوله اصفاهان ستده‌اند : نقره : سهزار هزار ، و دويست هزار ، و چهار صد و شصت و شش درهم ، و پنجدانك نيم درهمى . بعد از آن ، آنج لابدّ بود ، از وضع كردن آن از كسور و منقولات و خيرات و مبرّات ، وضع كردند ، و آن دويست و بيست و نه هزار و هفتصد و شصت درهم ، و دانكى نيم درهمى است ، از آن جمله : خراج ضيعتهآى عآمه . وضيعتهآى مقبوضه از احمد بن محمّد بن فيروز : هفتاد و هفت هزار و چهل و هفت درهم . خراج ضيعتهاء عبّاسيّه : يكهزار و صد و چهل و پنج درهم و دانكينيم درهمى . منقول با ساوه همدانيه ، باسم احمد بن محمّد بن شهريار ، و على بن حمدان و متابعان ايشان ، از اهل مشكويه : چهل و پنجهزار ، و نهصد و بيست و هفت درهم . منقول أيضا با ساوه همدانيه ، از خراج احمد بن عبد العزيز ، از خراج قريه دوانيق : پانصد و پنجاه و پنج درهم . منقول با همدان ، از خراج احمد بن حسن بن يحيى بن امان : هزار و پانصد و پنجاه درهم . منقول از مال رؤس « 1 » - كه آن بر سبيل شمار سرهاست نه بمساحت و عبرت - : سه هزار و پانصد و هشتاد و هفت درهم .

--> ( 1 ) . رؤوس : جمع رأس ، به معناى يك نفر .